جنتلمن!

با سنگسار موافقید؟

من هنوز نمیدونم که موافقم یا نه! از یه جهت میگم حقشون هست از طرف دیگه به طرزِ فجیعی کُشته میشوند.

دختر قیافه هم نداشته باشه ولی سَر به راه و وفادار باشه بهترین گزینه هست. ورزش کردن خیلی حاله آدم رو خوب میکنه مخصوصا وقتی میری باشگاه و یک مربی با اخلاق و حرفه ای گیرت میفته.

به نظر من آدم های که 1400 سال پیش رو زنده میکنند با آدم های که 2500 سال پیش رو زنده میکنند در خیلی جاها تفاوت ندارند.

آخه گذشته چه سودی داره واسمون ؟!

گاهی وقتا هست که دیگه تسلیم شدن بهترین کار هست. دیگه باید قبول کنم که کی هستم! البته نه به این معنا که دست از تلاش بردارم.

اندر وبلاگ نوشت : احساس میکنم که دیگه باید موضوع های وبلاگ اَم رو مشخص کنم و یه خُرده منظم تر بنویسم.

چقدر بدم میاد از خوابگاه شلوغ ، وقتی حتی واسه دستشویی رفتن هم باید تو صف باشی.

دانشگاهمون متوسط رو به پایین هست ولی جمعیت هر اتاقش بالغ بر 10 نفر هست. شاید تنها مزیت دانشگاهمون تضمین به کار بودن هست.

علاقه اگه دو طرفه باشه خیلی عالیه ولی تُف به علاقه ی یکطرفه ؛ حالا میخوام بگم که اگه خُدایِ ناکرده اتفاق بدی افتاد ، دو طرفه اش بهتر هست.

فیلم رسوایی۲ رو امشب دیدم دُرسته که چندتا پیام فوق العاده داشت ولی به نظرم خیلی مسخره و ابتدایی بود و آقای ده نمکی فیلم های اخیرش به خاطر بازیگر ها و شهرت قبلیش فروش میره!

اینقد ریشمون رو هم با تیغ زدیم که صورتمون کلا زخم شده ؛ ریشمون رو هم که دو روز نمیزنیم شبیه گُرگ میشیم :)

پی نوشت : زنِ دوم پدر بزرگم هر دو روز یکبار پدر بزرگم رو مجبور میکرد که ریشش رو بزنه میگفت وقتی ریشت زیاد میشه ازت میترسم.

نمیدونم چرا اول هر کاری اینقدر سخت هست. من خیلی از انتخاب اسم خوشم میاد به خصوص انتخاب اسم واسه وبلاگ. هر کاری میکنم نمیتونم پست های طولانی بنویسم ، شاید حرفی ندارم.

هیچوقت نمیتونیم کسی رو درک کنیم تا وقتی واقعا در اون شرایط باشیم. دیروز یک اتفاق افتاد ، میخواستم اون شخص رو سرزنش کنم ناخودآگاه نتونستم چون اون اتفاق واسه خودمم افتاد ؛ اما اگه واسم اتفاق نمی افتاد حتما ( به احتمال زیاد ) و با کمال تاسف سرزنش یا مسخره اش میکردم.

خیلی از آدم های سرزنشگر بَدم میاد ، یعنی اگه قدرت این رو داشتم که مُرده زنده کنم حتما سرشون رو با چاقو میبریدم و دوباره زنده شون میکردم.

حالا از سرزنشگرهای که خودشون هیچی نیستند و بیخودی و الکی به اطرافیانشون گیر میدن که متنفرم ؛ آخه کسی نیست که بهش بگه تو خودت چه **** هستی که داری مردم رو سرزنش میکنی.

پی نوشت : رفتار بعضی آدم ها و فکر کردن بهشون نمیزاره تا صبح بخوابی.